ضمان بالمعنى الاخص ضمان بالمعنى الاخص : تعهّد و التزام به مال ؛ مقابل ضمان بالمعنى الاعم ( - - ) ضمان ) . ضمان بالمعنى الاعم ضمان بالمعنى الاعم : تعهد و التزام به مال يا نفس ؛ مقابل ضمان بالمعنى الاخص ( - - ) ضمان ) . ضمان بدل - - ) ضمان غرامت ضمان بدل حيلوله - - ) بدل حيلوله ضمان تبرعى ضمان تبرعى : ضمانت بدون اجازه از مضمون له ( - - ) ضمان ) . ضمان جَريره - - ) ولاء ضمان خلاص ضمان خلاص : تعهد به آزاد سازى جنس فروخته شده و تحويل آن به خريدار . ضمان خلاص عبارت است از اينكه كسى از جانب فروشنده ، به نفع خريدار ضمانت كند كه چنانچه معلوم شود مال فروخته شده از آنِ ديگرى است ، وى آن را از دست مالكش آزاد كرده و به خريدار تحويل دهد . از آن در باب ضمان سخن گفته‌اند . اين نوع ضمان صحيح نيست ؛ زيرا ضامن قادر بر آزاد سازى مال جز از راه خريدن آن از مالكش نيست . ضمن آنكه نمىتواند مالك را بر فروش مالش مجبور كند 1 ( - - ) ضمان ) . ضمان دَرَك - - ) ضمان عهده ضمان عقدى - - ) ضمان ضمان عهده ضمان عُهده [ ضمان دَرَك ] : ضمانت جبران ثمن يا مثمن . كسى كه كالايى را فروخته يا خريدارى كرده و بيم دارد كه ثمن ( بهاى كالا ) يا مثمن ( كالا ) در واقع مال ديگرى باشد ، مىتواند كسى را بر جبران زيان احتمالى

--> ( 1 ) . المبسوط 3 / 35 ؛ الجامع للشرائع / 301 ؛ تذكرة الفقهاء 14 / 334 ؛ جامع الشتات 3 / 78 .